تبلیغات
بهداشت محیط زیست - عسل شفای دردها ومریضی هاست
زمین پاک و سالم=زندگی سالم

وجود گلیکوژن این کنش را نیرو می بخشد و به علاوه پایداری تن را در برابر دردها بالا می برد. بدین جهت است که در درمان بیماری های کبدی متوسل به تزریق درون سیاهرگی گلوکز می شوند.
در مورد بیماری های کبد و مجاری صفرا، اینک در بیمارستان ها مقدار زیادی عسل مصرف می شود. عسل با پنیر سفید، جوشانیده ی (جو، سیاه، جو سفید، جو ، ...) سیب و غیره، برای اشخاصی که دچار این بیماری اند توصیه گردیده است.
در بیستمین کنگره ی بین المللی پرورش زنبور عسل در بخارست (1965) دان والتر استامبولیو، پزشک بیماری های عفونی بیمارستان "دکتر و . بابس"، معاون شرکت پرورش زنبور عسل ناحیه ی تیمثو آرا (رومانی)، گزارشی در مورد اثر عسل، گرده ی گل، شاه انگبین و رویه ی غذایی بیمارانی که از بیماریهای گوناگون کبدی رنج می بردند تنظیم کرد. به علت خواص فیزیولوژیک آنها در این رویه عسل جایگزین تمام مواد قابل تبدیل به قند می شود. در بیماری های کبد که سوخت و ساز کلی مختل شده عسل دارای اهمیت عمده ای است. در نتیجه، موادی که در آنجا وجود دارند، نمک های معدنی، اسیدهای آلی، ویتامین ها، هورمون ها، آنزیم ها، آنتی بیوتیک ها  غیره در فرایند اصلی که در کبد و سراسر بدن صورت می گیرد نقش بسیار مهم دارند.
به بیمارانی که پس از بهبود یافتن از بیمارستان مرخص می شوند توصیه می کنند هر روز در چاشت تقریبا50 گرم عسل، تقریبا بیش از یک قاشق قهوه خوری شاه انگبین، و بعد ازظهر یک قاشق از آمیخته ای از عسل و گرده ی گل بخورند. دان والتر استامبولیو، براساس مشاهدات بالینی خود، عقیده دارد که عسل، بویژه آمیخته با شاه انگبین و گرده ی گل، وسیله ی درمانی نیرومندی در درمان بیماری های گوناگون کبدی است.
2- بیماری های کلیه ای:
در کتابهای مختلف پزشکی اشاره به بررسی های راجع به اثر عسل در بیماری های کلیه ای شده است و آن را بویژه در موارد شدت درد توصیه می کنند و مربوط به این می دانند که در عسل کمی پروتئین وجود دارد و تقریبا در آن نمک نیست. اینها دو ماده ای هستند که نقش مخالفی در عوارض کلیوی دارند. عسل را با خیساندن گیاهان دارویی می خورند. پزشکان توصیه می کنند عسل را جوشانده های نسترن (30 گرم میوه های نسترن در هر لیتر آب)، با شیره ی ترب سیاه (1/2 تا یک فنجان در روز)، و در موردی که سنگ کلیه باشد با روغن زیتون و آب لیمو (یک قاشق سوپخوری سه بار در روز) مصرف کنند.
اینک متخصصان عقیده دارند بیماری های مثانه و مجاری ادرار نتیجه ی مستقیم حالت بد عمومی تن است که اصولا مربوط به قلب، کبد، دستگاه عصبی و دستگاه ترشحات درونی است. در تمام این موارد، باز هم بهترین دارو عسل است که محلول تقویت کننده دارای 37-40 گلوکز است و چنانکه می دانیم بر عهده پزشک امروزی است که  یکی از وسایل موثر را برای کمک رسانیدن به تن و دادن نیروی کافی به آن در برابر بیماری اختیار کند. در نتیجه، گلوکز، که بسیار قابل گوارش و جذب است، ماده ی مغذی گرانبهایی برای یاخته های تن ما می سازد و تعادل اسموزی (تعادل به هم ریخته در ورم های حاد کلیه) را بین خون و بافت ها تنظیم می کند و همچنین می توان آن را به عنوان یک داروی ادرارآور به کار برد. ولی عسل، علاوه بر گلوکز، دارای دهها ماده ی مهم دیگر برای تن است. برای نتیجه گیری یادآور شویم که گرچه عسل را به عنوان وسیله ی پیشگیری در بیماری های کلیه ای توصیه می کنیم، با وجود این لازم است از لحاظ مقدار با نظر و تجویز پزشک مصرف شود.
3- ناخوشی های دستگاه عصبی:
می دانیم که مردم مدتهاست به طور معمول عسل را از نظر بهبود بخشی دستگاه عصبی مصرف کنند . مشاهدات بالینی نشان داده اند که محلول تقویت کننده ی تزریقی گلوکز نتایج سریعی در درمان بعضی ناخوشی های دستگاه عصبی دارند. به طور معمول، پس از سومین تزریق کاهش سردرد، بهبود چشم آشکار می شود.
پروفسور ن. بوگولپوف و و.کیسلوا در بیمار مبتلا به دا»الرقص (انقباض های تشنج آور ماهیچه ها) را با مصرف عسل تحت مراقبت گرفتند و بعد از سه هفته درمان (از تجویز داروی دیگر در ظرف این مدت خودداری کردند ) نتایج به دست آمده بسیار خوب بود: خواب بیماران طبیعی شد، دیگر سردردی نبود. حالت ناتوانی و تحریک عصبی کاهش یافت و بیماران نیرو گرفتند. در اشخاص عصبی، بسیار ناتوان و بیحال یا خسته که بخواهند به حالت طبیعی درآیند، هر شب خوردن یک قاشق پر عسل در یک لیوان آب گرم با نصف لیموترش یا، به طور ساده تر دو قاشق عسل توصیه می شود. پروفسور تساندر می نویسد که "هیچ خواب آوری موثرتر از یک لیوان آب با عسل نیست که چیزی جز آرامش و خواب نمی آورد. بنابراین همواره باید این داروی ساده و طبیعی را بر تمام گردهایی که بیهوده و بی ثمر مخاط معده را تحریک می کنند برتری داد."
بعضی مولفان پیشنهاد می کنند برای آرامش اعصاب سبوس را در آب با عسل بخیسانند و بسایند (بهتر است به جای سبوس از ویتامین 1B استفاده کرد).
درمان از طریق پیشگیری ناخوشی های حاصل از تابش های رادیو :
برای جلوگیری از ناخوشی های که در اثر تابش های رادیوآکتیو که در درمان بیماران با پرتوهای ایکس به کار می رود عارض می شود، در دیگر کشورها عسلی که قبلا مواد پروتئینی آن را بیرون آورده اند نتایج سودمند داده است. به این ترتیب 10 میلی لیتر محلولی که از 20 تا %40 عسل داشته باشد از طریق تزریق درون سیاهرگی پیش از هر جلسه درمان به وسیله ی رادیوسکوپی مصرف می شود. ترزیق مزبور عوارضی ناشی از درمان به وسیله پرتوهای ایکس را از بین می برد. و نتایج موثر آن موجب شده است که دارویی بنام ملکائین به بازار آید. این دارو محلولی است که دارای 1-2% نووکائین در عسل بدون پروتئین است.
  -------------- ----------- -----------
صفحات
نویسندگان
برچسب ها
نظر سنجی
آیابرای نویسندگی و طراحی وتشکیل انجمن می توانید دست دوستی داده و با ماهمکاری کنید؟



دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
 ------------------------------------------

برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

-------------------- -------------- --- تماس با ما ------------------------ ---------------------------
 ------------------------
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
------------------ -------------------------




------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
------------------------------------
-------------------------------- ------------------------------- -----------------------------

بهداشت محیط زیست

-----------------------------

بهداشت محیط زیست

------------------------------ --------------------------------
--------------------------
--------------------------------- تماس با ما ------------------------