تبلیغات
بهداشت محیط زیست - سرطان
زمین پاک و سالم=زندگی سالم

در بحث سلامت این جهت‌گیری نادرست از آن جهت مهم می‌شود که بر مهم‌ترین موضوع زندگی (یعنی حیات) اثر می‌گذارد بنابراین تغییر این باورهای نادرست اساسی‌تر از هر باور نادرست دیگری است.سرطان سال‌ها به‌عنوان عامل اجتناب‌ناپذیر مرگ تلقی می‌شد بنابراین چندان عجیب نیست که باورهای نادرست درباره آن زیاد باشد. در این مجال به مهم‌ترین باورهای نادرست درباره سرطان اشاره می‌کنیم.


1. بیمار مبتلا به سرطان، سرنوشت غم‌انگیزی ‌دارد

بیماری سرطان، بیماری دشواری است اما با پیشرفت‌های دانش پزشکی امروزه حداقل نیمی‌ از سرطان‌ها بهبود می‌یابند و بسیاری دیگر از بیماران عمری طولانی خواهند داشت. این تغییر دیدگاه باعث می‌شود بیمار مبتلا به سرطان ازپیش‌باخته نباشد. بدیهی است که میزان بقای بیماران مبتلا به سرطان بیش از هر چیز به نوع سرطان و مرحله بیماری بستگی دارد.


2.سرطان انتقال پیدا می‌کند 

بیماری سرطان قابل انتقال نیست بنابراین لازم نیست از یک بیمار مبتلا به سرطان دوری کنیم. الیته برخی از عوامل ایجادکننده سرطان، عفونی هستند مانند نقش برخی عوامل عفونی در ایجاد سرطان‌های معده، گردن رحم و کبد و به شیوه‌هایی می‌توانند انتقال یابند ولی خود بیماری سرطان انتقال نمی‌یابد.


3.ارث می‌تواند علت ایجاد سرطان باشد

فقط تعداد اندكی از انواع سرطان‌ها ارثی هستند. شاید در برخی خانواده‌ها امكان بروز یك نوع سرطان بیش از معمول باشد اما چیزی که بیش از عوامل ارثی مهم به نظر می‌رسد، شیوه زندگی است و عواملی مانند سیگارکشیدن، تغذیه و محیط که در ابتلا تاثیر دارند.


4. سرطان می‌تواند به وسیله ضربه‌ها یا تصادف ایجاد شود

گاهی یك ضربه باعث می‌شود توجه ما به توده یا نقطه‌ای از بدن جلب شود اما به این معنی نیست كه ضربه این بیماری را ایجاد كرده است.


5. جراحی باعث انتشار سرطان در بدن می?شود

جراحی باعث پخش‌شدن سرطان نمی‌شود و یكی از شیوه‌های درمان سرطان است. نمونه‌برداری اساسی‌ترین راه تشخیص بیماری و جراحی یکی از مهم‌ترین روش‌های درمان بیماری سرطان است و باعث انتشار بیماری نمی‌شود. گاهی نمونه‌برداری احتمال آلوده شدن نواحی نزدیک تومور را زیاد می‌کند بنابراین پزشکان تمهیداتی به خرج می‌دهند که از پخش بیماری جلوگیری شود.


6. اگر بیمار از تشخیص سرطان خود مطلع شود بیماری?اش وخیم می?شود

اطلاع از بیماری باعث بدتر شدن آن نمی‌شود. اصل مهمی ‌که درباره اطلاع از بیماری اهمیت دارد، این است که میزان نیاز بیماران به دانستن متفاوت است بنابراین باید با هر بیمار براساس نیازها و خواسته‌هایش برخورد کرد. باید دانسته‌های قبلی بیمار را سنجید و هر اندازه که علاقه‌مند بود، به او اطلاعات داد. در ایران نیز مانند دیگر نقاط جهان، بیش از دو‌سوم بیماران مبتلا به سرطان دوست دارند در مورد بیماری‌شان بدانند و از شیوه‌های درمانی آن مطلع شوند. بیمارانی که از سرطان خود آگاه‌اند، با بیماری خود بهتر کنار می‌آیند، درمان‌ها را بهتر پیگیری می‌کنند و به جز در دوره ابتدایی آگاهی از تشخیص بیماری، وضعیت روانی بهتری دارند.


7. شیمی‌درمانی و رادیوتراپی بیمار به اطرافیانش آسیب می‌رساند

پس از انجام رادیوتراپی و شیمی‌درمانی، ضرری متوجه اطرافیان نمی‌شود. شیمی‌درمانی و رادیوتراپی از شیوه‌های درمان بیماری است و بیماری که با این روش‌ها درمان می‌شود، ضرری را متوجه اطرافیان نمی‌کند، اما اگر اطرافیان فرد مبتلا به سرطان، دچار بیماری حاد عفونی باشند، می‌توانند در دوره‌ای که بیمار مبتلا به سرطان در حال شیمی‌درمانی است او را در معرض خطر بیماری عفونی قرار دهند.


8. خداوند با سرطان بیمار را عقوبت می?کند

سرطان مانند تمام بیماری‌های مزمن فقط یك بیماری است و فرد بیمار در ابتلا به آن تقصیری ندارد. بسیاری از بیماران مبتلا به سرطان تصور می‌کنند سرطان عقوبت گناهی است که در گذشته مرتکب شده‌اند. ممکن است عادت‌ها و شیوه زندگی ما در ابتلا به سرطان نقش داشته باشد اما درنهایت سرطان فقط یک بیماری است نه عقوبت.


9. سرطان مساوی با دردکشیدن است

درد جزیی از بیماری سرطان نیست. درد سرطان و درمان آن، سرمنشاء تصورهای نادرست بسیاری است که برخی از آنها را برمی‌شماریم:

 درد جزیی از سرطان نیست و در بیشتر موارد می‌توان درد سرطان را با درمان درست بهبود بخشید. وقتی درد سرطان درمان نشود، ممکن است بیمار دچار اضطراب، افسردگی، بی‌خوابی و... شود ولی با درمان درد، کیفیت زندگی بالاتر می‌رود، از زندگی لذت می‌برد و می‌تواند درمان‌های معمول را بهتر تحمل کند.

 مصرف مواد اپیوییدی پزشکی، اعتیادآور نیست به شرطی که با تجویز پزشک و برای درمان درد باشد. برخی بیماران برای کنترل درد به دوز بیشتری از دارو نیاز دارند و این به معنای وابستگی نیست.

 از درد نترسید، زیرا ترس از درد، آن را افزایش می‌دهد. درباره درد حرف بزنید، پنهان یا تحملش نکنید. برخی درد را تحمل می‌کنند به این دلیل که:

 تحمل درد را براساس فرهنگ یا اعتقاد‌های خود فضیلت می‌شمارند.

 گمان می‌کنند درد جزیی از بیماری است و اگر مهم بود، پزشک خودش از آنها سوال می‌کرد.

 گمان می‌کنند در مورد نحوه درمان درد حق انتخاب یا اظهارنظر ندارند.

 نمی‌خواهند داروهای شیمیایی مصرف کنند یا به بدن خود آسیب برسانند.

 گمان می‌کنند به داروهای ضددرد وابسته می‌شوند.

 معتقدند اگر بگویند درد دارند یا داروی ضددرد بگیرند، یعنی پذیرفته‌اند به روزهای آخر زندگی خود نزدیک شده‌اند.

 گمان می‌کنند اگر حالا که آنقدر درد ندارند، دارو بخورند، بعدها که واقعا درد شدیدی داشتند داروها موثر نخواهد بود.

و کلام پایانی؛ برای اینکه دشمن خود را شکست دهید، باید اول خود و سپس او را درست بشناسید. آگاهی خود را درباره سرطان افزایش و باورهای غلطتان را تغییر دهید تا پیروز شوید و به دیگران نیز کمک کنید.

نگاه کارشناس

دکتر فاطمه خانساری

پژوهشگر و دانشجوی دکترای تخصصی اخلاق پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تهران

داروهای جدید سرطان را بخریم یا نخریم؟

سال‌هاست پژوهشگاه‌ها و شرکت‌های دارویی تلاش‌ می‌كنند دارویی مناسب برای درمان انواع سرطان کشف و تولید کنند. امروزه در حوزه سرطان برای هر بیماری، داروهای گوناگونی تولید شده كه تمایز بسیار اندکی با هم دارند و در بیشتر مواقع هیچ‌کدام حرف آخر را در درمان بیماری نمی‌زنند. در سال‌های اخیر این روند سرعت بیشتری یافته است.

سازمان غذا و داروی آمریکا در گزارش سال 2012 خود، 8 داروی جدید را برای درمان سرطان‌های مختلف تایید کرده ‌است. قریب به اتفاق این داروها گران‌‌قیمت هستند و تهیه آنها برای یک دوره درمانی هزینه گزافی را به بیماران و خانواده آنها تحمیل می‌کند. کنار هم گذاشتن این حقایق، سوال‌های بسیاری را پیش می‌آورد: آیا باید دارو را به هر قیمتی تهیه کرد؟ آیا هزینه‌ای که برای تهیه دارو پرداخت می‌شود، به میزان بهبود یا افزایش کمیت یا کیفیت زندگی بیمار می‌ارزد؟ آیا داروهای مختلف تولیدی، در درمان سرطان‌ها تاثیر قابل توجه داشته است؟ گاه اطرافیان بیمار برای انجام یک دوره درمانی با این داروها مجبور به فروش خانه خود می‌شوند. انجام این کار شرمندگی بیمار و انجام ندادن آن عذاب وجدان اطرافیان را در پی دارد. آیا پیشنهاد داروهای متعدد آن هم داروهای کنترل‌کننده بیماری و نه بهبوددهنده و ایجاد نیاز برای تهیه آنها در میان بیماران اخلاقی است؟ پاسخ به این سوال‌ها هم برای متولیان سلامت و هم برای بیماران در تصمیم‌گیری تعیین‌کننده است. ازطرفی متولیان سلامت باید برای ورود دارو در فهرست داروهای مجاز کشور دقت و وسواس کافی به خرج دهند و تا حد امکان دارویی را تایید کنند که نسبت هزینه و سود معقولی داشته باشد. حوزه سرطان، حوزه مکمل‌های دارویی نیست که جنبه تجاری آن پررنگ‌تر از فواید آن باشد. از دیگر سو بیماران باید در تصمیم‌گیری واقع‌بین باشند و هر درمانی را به هر قیمتی نپذیرند.

نگاه روان‌پزشک

دکتر علی‌اکبر نجاتی‌صفا

دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران

زندگی به چه قیمت؟

در سال‌های اخیر سرطان به یک بیماری قابل درمان تبدیل شده است و بیش از 50 درصد بیماران مبتلا به آن بهبود می‌یابند اما اگر بیمار در مرحله‌ای مراجعه کند که درمان قطعی ممکن نباشد، وضعیت او چگونه خواهد بود؟ این شرایط برای بیمار و خانواده او بسیار دشوار است. بسیاری از افراد نمی‌توانند پایانی برای زندگی در نظر بگیرند و احساس می‌کنند مرگ از آنها و اطرافیانشان دور است و به محض اینکه با این احتمال روبرو می‌شوند، ناامیدی به سراغشان می‌آید و موضوع اصلی را که خوب و راحت زندگی کردن در مدت باقیمانده زندگی است، فراموش می‌کنند به همین دلیل به دنبال یک شفابخش و معجزه‌گر می‌گردند و به پزشکان متعدد مراجعه می‌کنند و در برخی موارد با وجود اینکه درمان‌های تهاجمی‌ کمک زیادی به بقا نمی‌کنند، اصرار به انجام آنها دارند. البته گاهی خود بیمار مایل به انجام چنین درمانی نیست.

متاسفانه در مراکز درمانی ما هم آمادگی‌های لازم برای این موقعیت وجود ندارد. پزشکان متخصص سرطان تلاش خود را برای بهبود و بقای بیمار متمرکز می‌کنند و ترجیح می‌دهند نقش یک قهرمان نجات‌دهنده را ایفا کنند اما وقتی که سرنوشت فرد مبتلا سرطان چیز دیگری باشد، توانایی‌های آنها بسیار اندک به نظر می‌رسد. یکی از دلایل اصلی آن ندیدن آموزش کافی برای ارائه خدماتی شامل کنترل مناسب درد، ارزیابی و درمان مشکلات سلامت روان و انجام اقداماتی برای بهبود کیفیت زندگی روزمره، درمان?های مبتنی بر طب فیزیکی و ورزشی، ارزیابی و حل مشکلات اجتماعی و مددکاری اجتماعی، پاسخگویی به نیازهای
معنوی و مذهبی بیماران، حمایت از خانواده بیمار و مراقبت?های خاص پایان حیات برای بیمار و خانواده?اش است. دلیل دیگر نیز وجود نداشتن ساختارهای لازم برای عرضه خدمات در این شرایط است. در شرایطی که امکان بهبود کامل برای بیماران وجود ندارد، هدف درمان به فراهم کردن شرایط زندگی راحت‌تر و رضایت بیشتر بیمار تغییر می‌یابد و مراقبت‌های حمایتی و تسکینی در اولویت قرار می‌گیرند. این مراقبت‌ها به وسیله یک گروه متشکل از متخصص سرطان، متخصص درد، روان‌پزشک و روان‌شناس، مددکار اجتماعی، پرستار، روحانی و خانواده بیمار انجام می‌شود و هم در بیمارستان و هم به شکل خدمات در دسترس و در منزل بیماران قابل عرضه است. از آنجا که وجود چنین خدماتی برای بیماران مبتلا به سرطان ضروری است، در بسیاری از کشورهای پیشرفته دنیا، مراکز درمان سرطان بدون وجود چنین خدماتی نمی‌توانند به فعالیت بپردازند. گروه‌ها و انجمن‌های خیریه نیز در این کشورها بخشی از امکانات و فعالیت‌های خود را روی این حوزه متمرکز کرده‌اند. در کشور ما نیز در کنار فعالیت‌ها برای شناسایی بیشتر موارد ابتلا به سرطان و گسترش امکانات درمان‌های طبی و جراحی برای این بیماری، باید توجه ویژه‌ای به سایر جنبه‌های مراقبتی یعنی جنبه‌های روان‌شناختی، اجتماعی و معنوی داشت چون با توجه این جنبه‌ها بیماران مبتلا به سرطان زندگی باکیفیت‌تر و رضایت بیشتری پیدا خواهندکرد و ارزش و کرامت انسانی آنها طی درمان حفظ خواهدشد. در پایان ذکر این نکته ضروری است که از شروع ارزیابی‌ها برای تشخیص سرطان، باید از بیماران مراقبت‌های حمایتی انجام شود چه در مورد آنهایی که بیماری ‌شان قابلیت بهبود کامل دارد و چه کسانی که بهبود نخواهند یافت. فقط با انجام مراقبت‌های حمایتی و تسکینی است که همراهی با بیمار مبتلا به سرطان کامل خواهد بود.

دکتر سونیا قائمی‌هاشمی از سرطان و درمانش می‌گوید

با سرطان نجنگید، به آن سلام کنید!

پرنیان پناهی

متولد تهران و مدرس رسمی و بین‌المللی تغذیه و رژیم‌درمانی در دانشگاه ایالتی سانفرانسیسكو جان اف کندی کالیفرنیاست. دکتر سونیا قائمی ‌هاشمی یکی از محققان اصلی پروژه تحقیقاتی مطالعه غذا‌های دارای فیتواستروژن به‌عنوان جایگزینی برای هورمون‌درمانی است و در مراسمی در دانشگاه بركلی، موفق شد برای نخستین‌بار مساله مصرف هورمون خوراكی را به جای دارو مطرح و ارزش شیمیایی نخود را به جای سویا معرفی كند. او در همان زمان از طرف سازمان ملل متحد به‌عنوان «زن شگفت‌انگیز» معرفی شد. او همچنین مربی رسمی چی‌گانگ از مدرسه 
ون وو تایوان و چین است. سرطان ریه او 17 سال قبل تشخیص داده شد و او كوشید سلامت از دست‌رفته‌اش را بازیابد و حال می‌خواهد یافته‌ها و تجربه‌هایش را در مورد سرطان با همگان شریك شود. دكتر سونیا قائمی هاشمی در گفت‌وگو با «سلامت» از آن روزها می‌گوید.


سلامت: خانم دكتر! چگونه پی بردید به سرطان ریه مبتلا شده‌اید؟

حدود 40 سال مقیم بركلی سانفرانسیسکو بودم، در دانشگاه تدریس می‌كردم و کارهای تحقیقاتی انجام می‌دادم. علاوه بر آن، مطب داشتم و بیماران را ویزیت می‌کردم. بیشتر مراجعان من از خستگی شدید شکایت داشتند. یك روز حین كار متوجه شدم من از آنها خسته‌تر و فرسوده‌ترم. به‌تدریج احساس خواب‌آلودگی شدید پیدا كردم. تصمیم گرفتم برای تغییر شرایط به كوه بروم. در آنجا وضعیتم وخیم شد. همه این اتفاق‌ها زمانی رخ داد كه خود را كاملا تندرست و سالم می‌دانستم و تصور می‌كردم خداوند هر چیزی را می‌تواند از من بگیرد جز تندرستی. به هر حال مرا به اورژانس بیمارستان بردند. در آنجا بعد از معاینه‌ها و عكسبرداری و انجام آزمایش‌های متعدد پزشكان اعلام كردند ریه‌ام آلوده است و پیشنهاد دادند بخش بزرگی از ریه‌، یعنی سه‌چهارم آن را بردارم. 

سلامت: یعنی در حال حاضر با بخشی از ریه‌تان زندگی می‌كنید؟

نه، من عمل جراحی را نپذیرفتم. وقتی پزشكان چنین موضوعی را مطرح كردند، ناگهان انبوهی از انرژی‌های گوناگون به مغزم هجوم آورد و افكار و نداهای مختلفی در آن شكل گرفت. نیرویی ناشناخته در وجودم و در برابر نظر پزشكان معالجم به شدت مقاومت می‌كرد بنابراین عمل جراحی و شیمی‌درمانی را رد كردم و درمانم با آنتی‌بیوتیك‌های متعدد و داروهای مختلف آغاز شد. بیماری روزبه‌روز وخیم‌تر می‌شد. تنگی نفس امانم را بریده بود، به سختی نفس می‌كشیدم و حس شامه‌ام از بین رفته بود. آنقدر ناتوان و رنجور شده بودم كه دیگر قادر به راه‌رفتن نبودم و برای جابجایی از ویلچر استفاده می‌كردم. داروها آثار جانبی داشت. داروی دیگری از گروه كورتیزول‌ها نیز برایم تجویز شده بود كه بعد از مطالعه متوجه شدم آثار جانبی‌ای مثل پوكی استخوان، اختلال‌ روده بزرگ و عوارض زیانبار دیگری دارد بنابراین آن را هم مصرف نكردم.

سلامت: در آن روزها در مورد بیماری‌تان چه احساسی داشتید؟

از لحظه‌ای كه متوجه وجود بیماری شدم، خیلی عادی برخورد كردم. ترس و هراسی به دل راه ندادم. این موضوع خیلی مهم است كه بیمار مبتلا به سرطان بیماری را به‌عنوان یك دوره جدید از زندگی بپذیرد و از آن نترسد. انگار در خلاء به سر می‌بردم و وارد بازی جدیدی شده بودم. وقتی ایران بودم، از رفتن به کوه درکه در شمال تهران لذت می‌بردم بنابراین مصمم شدم به ایران برگردم تا از طبیعت زیبای آن بهره‌مند شوم ولی آنقدر ضعیف بودم كه تحمل سفر هوایی را نداشتم. در آریزونای آمریكا مكانی به نام سدونا وجود دارد كه شباهت زیادی به دركه دارد. به همان بسنده كردم و راهی آنجا شدم. دوستانم می‌خواستند در این سفر با من همراه شوند ولی این ماموریتی بود كه خودم و به تنهایی باید آن را به پایان می‌رساندم؛ هر طور شده با ویلچر خود را تپه‌ای برسانم. یك روز صبح و با تلاش فراوان خود را به بالای تپه رساندم و از فرط شادی فریاد كشیدم. همانجا بود كه احساس كردم پیروز شده‌ام. هیچ‌كس نبود تا از من عكسی بگیرد.

سلامت: بیماری شما چه مدت طول كشید؟

دوره بحرانی بیماری 4 ماه بود ولی از شروع تا بهبود كامل یك سال طول كشید. وقتی از سدونا برگشتم، به بیمارستان مراجعه كردم. بعد از انجام عکسبرداری‌ها این بار نتیجه شگفت‌انگیزی دیده شد؛ 95 درصد ریه‌هایم كاملا سالم و بهبود یافته بود. باز هم جراحی توصیه شد ولی مطمئن بودم بدون جراحی هم 5 درصد باقیمانده بیماری را از بین خواهم برد.

سلامت: شما به همه توصیه‌های پزشكان عمل نكرده‌اید. آیا فكر نمی‌كنید وقتی یك بیمار سرطانی این مطلب را مطالعه كند، ممكن است درمان را نیمه‌كاره رها كند و چه بسا سلامتش به مخاطره افتد؟

حق با شماست! من باید تأکید کنم که این تجربه شخصی من است و به‌هیچ‌وجه توصیه نمی‌كنم دیگری این كار را انجام دهد و درمان را کنار بگذارد. باید تا بهبود كامل تحت‌نظر پزشك معالج بود. سرطان بیماری‌ای است كه مجرب‌ترین پزشكان قادر به پیشگویی عاقبت آن نیستند. پزشكان گفتند فقط 3 ماه از زندگی من باقی مانده ولی از آن روز 17 سال می‌گذرد و من با سپاس از خواست خداوند به فعالیت مردمی و زندگی عادی خودم ادامه می‌دهم.

سلامت: بعد از ابتلا به بیماری سخت ریوی چه سبک زندگی و رژیمی برای خودتان در نظر گرفتید؟

من از همان ابتدای ابتلا یكباره رژیم غذایی‌ام را تغییر دادم. از آن پس گوشت قرمز و مرغ فیتواستروژن و سویا را كاملا از غذای روزانه‌ام حذف كردم و مكمل‌های مختلف به‌خصوص جوانه دانه‌ها، نخود و سبزی‌ها را در برنامه غذایی‌ام گنجاندم. در همان زمان بود كه ورزش چی‌گانگ را شروع كردم. از قبل اطلاعاتی درباره آن داشتم ولی پس از ابتلا، دقیق‌تر به تمرین پرداختم. یك مرحله از چی‌گانگ برای مبتلایان به بیماری سخت ریوی، انجام عمل بازدم صحیح است. من برای یادگیری درست آن با استادان متعددی كار كردم و با این كار توانستم سیستم ایمنی و ریه‌هایم را تقویت كنم.

سلامت: حرف آخر؟

یك بیمار پیش از هر چیز به حمایت و كمك دیگران به‌خصوص خانواده‌اش نیاز دارد. حمایت و توجه با دلسوزی نابجا فرق می‌كند. بیماران مبتلا به سرطان باید از هر چیزی که باعث ناراحتی‌شان می‌شود، دوری کنند، مسوولیت‌پذیر باشد، برای بالابردن روحیه‌شان اقدام كنند و انجام ورزش‌های مناسب و تغذیه خوب را از یاد نبرند. گاه گفته می‌شود كه كمتر بر بالین بیمار حاضر شوید و اطراف را شلوغ نكنید اما بیماران به تشویق، توجه و حمایت دیگران نیاز دارند. ما نباید با بیماری سرطان بجنگیم بلكه باید به آن سلام دهیم و خداوند را سپاس گوییم كه با این تجربه جدید، درهای جدیدی روی ما می‌‌گشاید. من بعد از سرطانم دیگر از هیچ حادثه‌ای هراسی ندارم و توصیه آخرم به همه بیماران مبتلا به سرطان این است که سبز بخورید، سبز فكر كنید و در سبزینگی پرواز كنید.


محل زندگی?تان را روی نقشه پیدا کنید و بروز سرطان را در آنجا ببینید
نقشه سرطان در ایران


سرطان یکی از شایع‌ترین بیماری‌های غیرواگیر در جهان و ایران است به?طوری که سومین علت مرگ در ایران بعد از بیماری‌های قلبی-عروقی و حوادث ترافیکی را به خود اختصاص داده است...


سازمان جهانی بهداشت اعلام کرده است تعداد مرگ ناشی از سرطان در جهان از 6/7 میلیون نفر در سال 2008 به 1/13 میلیون نفر در سال 2030 خواهدرسید. پیش‌بینی می‌شود میزان سرطان طی دهه آینده در ایران افزایش یابد. با وجود این، حدود یک سوم موارد سرطان‌ها با بهبود شیوه زندگی قابل پیشگیری و یک سوم دیگر با تشخیص به موقع بالقوه قابل‌درمان است. بروز سرطان در استان‌های مرکزی کشور به مراتب بیشتر از استان‌های دیگر است. در ایران نظام ثبت سرطان اطلاعات سرطان را در تمام استان‌ها جمع‌آوری می‌کند و ابزار اصلی مدیریت و کنترل سرطان‌ها در وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است. طبق آخرین گزارش ثبت موارد سرطانی سال 1388 که در تابستان 1391 به‌وسیله مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر، اداره سرطان‌ها منتشر شد، سرطان پوست، پستان و معده رتبه‌های 1 تا 3 را بین سرطان‌های شایع در کشور به خود اختصاص داده‌اند. از 74 هزار و 67 مورد سرطانی که در سال 1388 گزارش شده?اند، به ترتیب سرطان پوست 3/12 درصد، سرطان پستان 6/10 درصد و سرطان معده 3/9 درصد از کل سرطان‌ها را به خود اختصاص داده‌اند. نسبت جنسی بروز سرطان 25/1 است یعنی به ازای هر 100 خانم مبتلا به سرطان، 125 مرد مبتلا به سرطان در ایران وجود دارد. در بین مردان ایرانی، سرطان پوست (بدون درنظرگرفتن ملانوم) بارز‌ترین سرطان است و از 41 هزار و 169 مورد سرطان گزارش شده در کشور برای مردان، این سرطان 14درصد را به خود اختصاص داده است. استان‌های مرکزی، اصفهان و آذربایجان?شرقی، به ترتیب بیشترین بروز را دارند. طبق همین گزارش، بارز‌ترین سرطان در زنان ایرانی، سرطان پستان است. از 32 هزار و 898 زن مبتلا به سرطان در ایران، 23درصد به سرطان پستان مبتلا هستند. استان‌های تهران، اصفهان و یزد به ترتیب بیشترین بروز سرطان پستان را به خود اختصاص داده?اند. طبق گزارش‌های آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان(IARC) و موسسه تحقیقات، درمان و آموزش سرطان کشور، کشنده‌ترین سرطان بین مردان ایرانی، سرطان معده و کشنده‌ترین سرطان بین زنان ایرانی، سرطان پستان است. اما در کل، کشنده‌ترین سرطان در ایران، سرطان معده شناخته شده است. این سرطان رتبه اول علل مرگ ناشی از سرطان را در مردان ایرانی به خود اختصاص داده است درحالی که در زنان، بعد از سرطان پستان، رتبه دوم مرگ‌ومیر ناشی از سرطان را دارد.

منابع: گزارش کشوری ثبت موارد سرطانی 1388، وزارت بهداشت، مرکز مدیریت بیماری‌های غیرواگیر، اداره سرطان/ آژانس بین‌المللی تحقیق روی سرطان، سازمان جهانی بهداشت/ موسسه تحقیقات، آموزش و پیشگیری سرطان، بنیاد امور بیماری‌های خاص

  -------------- ----------- -----------
صفحات
نویسندگان
برچسب ها
نظر سنجی
آیابرای نویسندگی و طراحی وتشکیل انجمن می توانید دست دوستی داده و با ماهمکاری کنید؟



دیگر موارد
تعداد مطالب :
تعداد نویسندگان :
آخرین بروز رسانی :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازدید :

Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
 ------------------------------------------

برای نمایش تصاویر گالری كلیك كنید


دریافت كد گالری عكس در وب

-------------------- -------------- --- تماس با ما ------------------------ ---------------------------
 ------------------------
weblogbartar.ir
weblogbartar.ir
------------------ -------------------------




------------------------------
Google

در این وبلاگ
در كل اینترنت
------------------------------------
-------------------------------- ------------------------------- -----------------------------

بهداشت محیط زیست

-----------------------------

بهداشت محیط زیست

------------------------------ --------------------------------
--------------------------
--------------------------------- تماس با ما ------------------------